Zacznę zgodnie z chronologią, czyli od soboty. Jak pisałem wczoraj (zobacz wczorajszy wpis) wybrałem się do Łodzi do Manufaktury. Na miejscu ogrom ludzi, straganów rodem z odpustów i bardziej lub mniej ciekawych atrakcji dla spragnionej wrażeń masy. W związku z tym postanowiłem, że posiedzimy tylko chwilę na murku i pojedziemy do domu. Jak zaplanowaliśmy tak zrobiliśmy. Szybkie zakupy w Almie, co by można było sobie coś przegryźć i popić. Przy okazji strzeliliśmy z Beatką kilka fotek:

Fajna była jedynie atrakcja dla nieco starszych – karuzela Space Loop:

Niedziela. Tuż po 10 wybrałem się na miasto, gdzie odbywał się wyścig kolarski Tour De Powiat. Na miejscu nie było zbyt wiele ludzi. Liczba zawodników także nie była imponująca (może za dużo naoglądałem się Giro d’Italia). Mając w perspektywie długi dzień spędzany samemu, postanowiłem, że jednak zostanę na chwilę i jak zwykle wykorzystam mój aparat i cyknę nieco zdjęć.

Udało mi się także uchwycić trochę wyścigu na filmiku:

Do końca nie zostałem. Przejechałem się jeszcze chwilę na rowerze w około całego osiedla, na którym mieszkam.

To w sumie tyle. Jutro wypad do łódzkiego Zoo, także nie zabraknie kolejnych zdjęć i może jakiegoś krótkiego video. Pamiętam także, że obiecałem jakiś większy test mojego ręcznego CB radia (Intek H-520 Plus). Oczywiście jest on w planach jednak nigdy nie ma sprzyjającej okazji. Będzie on zrobiony tak szybko jak to tylko możliwe.

Posłuchajcie:

Ten weekend (19-20 maja) miałem wypełniony zajęciami praktycznie na styk. Od rana wypad na wieś do pradziadka, później obiad z Ukochaną i wyjazd do Łodzi na urodziny Manufaktury i krótka wizyta w muzeum Dętka, o którym wspominałem w poprzednim wpisie. Niedziela także była zaplanowana – wypad na miasto, w celu strzelenia kilku fotek uczestnikom Tour De Powiat, czyli wyścigu kolarskim organizowanym przez Starostwo Powiatowe w Zgierzu. Co do niedzieli to raczej plany się udadzą, tak do soboty wszystko się pomieszało.

Na wieś nie pojechałem, ponieważ trawa, którą miałem tam kosić już została skoszona. Obiad z Beatką będzie, jednak raczej taki szybki. Wyjazd do Łodzi to już totalna porażka. A dlaczego? Okazało się (w sumie wiadomo było wcześniej, ale dziś dopiero się zorientowałem), że w Łodzi jest kilka imprez jednocześnie! I tak mamy do wyboru: Dni Miasta Łodzi, Urodziny Manufaktury, Noc Muzeów i Juwenalia. Podejrzewam, że są jeszcze jakieś mini-imprezy. Totalna masakra! Czy nie można by zrobić oddzielnych imprez w kolejne weekendy? Koszty by się nie zmieniły – każda impreza jest w innym miejscu, więc nie ma części wspólnej. Byłoby to atrakcyjniejsze dla mieszkańców miasta oraz wszystkich tych, którzy mają zamiar wybrać się do Łodzi. Teraz niestety trzeba wybierać pomiędzy danymi wydarzeniami. A szkoda… Wyjdzie na to, że wybiorę się z Narzeczoną jedynie na chwilę do Manufaktury i wrócimy do domu.

Oczywiście jakaś foto-video-relacja będzie:)

Kawałek, który mi się wkręcił i ciągle go słucham:

„-Idę spać!” – jak postanowiłem, tak zrobiłem. Chwila drzemki dobrze mi zrobiła. Udało mi się chyba w ten sposób odespać noce z całego tygodnia, kiedy do pracowałem w nocy. Po przebudzeniu odpaliłem muzykę, zjadłem i wróciłem do rzeczywistości. Smętnie przeglądałem internet w poszukiwaniu wrażeń. Przy okazji zerknąłem na informacje dotyczące Nocy Muzeów 2012, które odbędą się w Łodzi już za tydzień w nocy z 19 na 20 maja. Możliwe, że wraz z Ukochaną wybierzemy się do któregoś z nich. Prawdopodobnie będzie to łódzka Dętka, czyli podziemny kanał z 1926 roku. Więcej informacji znajdziecie tutaj: www.muzeum-lodz.pl/inne/detka.php.

Spędzając czas przy komputerze usłyszałem dźwięk śmigłowca. Nic nadzwyczajnego. W pobliżu mojego zamieszkania znajduje się szpital, do którego śmigłowce przylatują dość często. Z braku innych zajęć postanowiłem, że wybiorę się na miejsce lądowania śmigłowców. Na miejscu okazało się, że przyleciały aż dwa. Porobiłem kilka zdjęć. Oto one:

Zrobiłem także krótki filmik z tego zdarzenia:

Na miejscu było kilku spacerowiczów. Kilku z nich podeszło bliżej ze swoimi pociechami. Ratownicy pokazali im jak wygląda wnętrze śmigłowca i pozwolili na wykonanie pamiątkowych zdjęć. Widząc spore zainteresowanie – odpuściłem. Nie chciałem im przeszkadzać. Może będzie jeszcze okazja uwiecznienia środka tej latającej karetki.

Za tydzień w moim mieście będzie wyścig kolarski. Postaram się tam być z aparatem. Jeżeli uda się wyjazd do „Dętki” to także wspomnę o tym na blogu.

Tradycyjnie, coś z mojej playlisty:

Blog traktował będzie o wszystkim tym, co dzieje się w około Beatki. Znajdą się więc tam fotki i filmiki z wyjść na miasto, opisy przygotowywanych potraw i inne ciekawe rzeczy. Na blogu pojawił się już pierwszy wpis – www.mimibeth.com/moje-pierwsze-dziecko, na potrzeby którego powstał filmik prezentujący w skrócie Jej dotychczasowe życie.

Zresztą… co ja będę się tu rozpisywał – zerknijcie sami!
www.MimiBeth.com

Oczywiście, nie zabraknie w tym wpisie czegoś dla ucha:

Z pomocą przyszedł internet, a dokładniej strona z przepisami przesłanymi przez kierowców. Potrawy z założenia są proste, możliwe do przygotowania nawet w warunkach parkingowych. Wybrałem przepis na „Hity parkingowe”. Jest to nic innego jak podsmażony chleb, przesmarowany keczupem i plastrami ogórka kiszonego. Do smaku chleb nacieramy czosnkiem. Ja użyłem takiego sproszkowanego w kostkach.

Danie jest proste, a przyrządzenie go to dosłownie chwila. Szybko, tanio, a przede wszystkim smacznie. Jest to super opcja dla leniwych osób lub studentów.

Podczas przygotowywania posiłku słuchałem sobie muzyki i kanału 19 CB. Naprawdę można poczuć się jak na parkingu. Brakuje tylko dźwięku silnika ciężarówki i unoszącego się w koło zapachu paliwa. Ahh, rozmarzyłem się…

Muzyka, która towarzyszyła mi w kuchni:

Ostatnio wracając z pracy tuż po godzinie 22 miałem niemiłą przygodę. Ze względu na porę dnia, światła na niektórych skrzyżowaniach migały tylko pomarańczowym światłem. Jak mówi Prawo o ruchu drogowym w takim wypadku zastosowanie mają znaki znajdujące się na skrzyżowaniu. W moim przypadku to ja miałem pierwszeństwo. Jechałem więc dość pewnie siebie, słuchałem co dzieje się na kanale 19… aż tu nagle wyjechał mi samochód z prawej strony. Widziałem go. Widziałem też, że kierowca niezbyt rozgląda się na boki i poruszą się z jednostajną prędkością. Zdając sobie sprawę, że może mnie nie zauważyć wcisnąłem hamulce. Niestety moja reakcja (a raczej roweru) nie była tak błyskawiczna i wjechałem w auto (które w ostatniej chwili mnie zauważyło i też zahamowało). Nic groźnego się nie stało, rower nawet nie draśnięty, jednak jakby nie było – była to kolizja. Kierowca spytał się czy wszystko okej. Ja nie chcąc robić młodemu driverowi kłopotów kazałem mu jechać dalej.

Była to już moja druga stłuczka rowerowa. Pierwsza miała miejsce tuż po zakupie roweru – coś około tygodnia odkąd wsiadłem na dwa kółka po dość długiej przerwie. W tamtym przypadku znowu przyczyną wypadku było nieustąpienie pierwszeństwa. Też byłem tym poszkodowanym, bo jechałem zgodnie z przepisami. Wyjechała mi staruszka zza budynku, też tak jak ja na rowerze. Wtedy nie miałem szans na hamowanie. Zatrzymałem się na rowerze owej pani a sam zleciałem na jezdnię (szczęśliwie nie jechał na niej żaden pojazd). Ja się poobcierałem, do kobiety przyjechało pogotowie, prawdopodobnie złamała sobie jakieś kości.

Podsumowując, rower to nie do końca samo zdrowie, jak zwykle się mówi. Wszystko jest dobrze do czasu takiej niemiłej przygody, które spotkały mnie już dwa rady. Powinny powstawać ścieżki rowerowe, tak aby rowerzyści (i inni uczestnicy drogi) mieli zapewnione bezpieczeństwo.

Dzisiaj było rowerowo, także piosenka także z tym motywem:

Do tego wpisu nakłonił mnie dzisiejszy wypadek, o którym usłyszałem na dziewiętnastce będąc na spacerze (oczywiście ręczniak był ze mną:)). Ze względu na bliskość tego zdarzenia, zdecydowałem się podjechać na rowerze i zobaczyć „na żywo” co się stało. Gdy pojawiłem się na miejscu było praktycznie już posprzątane, a wcześniej zablokowana droga już praktycznie przejezdna bez żadnych problemów.

Zacząłem zastanawiać się co mogło być powodem wypadku. Prędkość? Nieustąpienie pierwszeństwa? Zamyślenie kierowcy? A może nieuwaga spowodowana sięganiem po mikrofon od CB? Przyczyny nie poznałem, jednak ostatni czynnik może mieć niekiedy kluczowe znaczenie w powstaniu dzwona (jak to się mówi w eterowym żargonie). Radia zamontowane w autach są w różnoraki sposób: w kokpicie, przy fotelu, na desce rozdzielczej, czasem leżące bezwładnie w środku samochodu. Mocowanie gruszki także nieraz może być nieergonomiczne, co przekłada się na bezpieczeństwo jazdy. Chwytanie majka powinno być bezwzrokowe i nie odwracać naszej uwagi od tego co dzieje się przed maską samochodu. Nieprofesjonalne zamontowanie uchwytu na mikrofon może być przyczyną wypadku. Często widzi się jak kierowcy wyginają się na drugi koniec auta po mikrofon. To nie jest bezpieczne!

Także apeluję o poprawne zamocowanie tak radia jak i mikrofonu. Pamiętajmy o tym, żeby korzystanie z CB było przyjemne i wygodne.

Nutka na dziś:

Niestety pierwszą rzeczą jaka rzuca się w oczy jest kiepska jakość obudowy. Tylna klapka jest nie do końca spasowana i ma się wrażenie, że niedługo odpadnie od reszty radia. Kolejnym minusem w tym radiu jest działanie automatycznego SQ – wycina zdecydowanie za dużo. Jakość filtrów także pozostawia sporo do życzenia – przejeżdżający obok mnie skuter skutecznie zakłócił respondentów. Więcej mankamentów raczej nie zauważyłem.

Były negatywy, czas na plusy i pozytywne strony tego radia.
Chyba największym atutem tego radia jest fakt, że to ręczniak. Mobilność jaką daje tego typu sprzęt jest zaskakująca – rower, piesze wycieczki czy chociażby nasłuch eteru w mieszkaniu. Bez kabli, bez zbytniego zajmowania miejsca, bez problemu! Obsługa radia i menu jest dość intuicyjne i nie sprawi problemu nawet mniej zaawansowanemu użytkownikowi. Potencjometry oraz przyciski chodzą z optymalnym oporem, nie trzeba używać siły do korzystania z radiotelefonu. Jeżeli chodzi o sam odbiór to rewelacji nie należy się spodziewać. Jest to sprzęt raczej ze średniej półki, ale w swojej klasie nie ma tragedii.

Nadawanie. Tego jeszcze nie miałem okazji przetestować w terenie (akumulatorki już do mnie jadą). Po podpięciu pod zasilacz i teście z mieszkania słyszałem okoliczne stacje bazowe (w odległości 500m-1km ode mnie) z maksymalnym sygnałem oraz modulacją na 5. Tzw. „mobili” słyszałem z podobnej odległości. Oni również słyszeli mnie na podobnym poziomie. Warto zauważyć, że na otwartej przestrzeni zasięg wzrasta i tak np. słyszałem stację mobilną z Aleksandrowa Łódzkiego (ok. 4-5km od miejsca w którym się znajdowałem). Myślę, że z nadawaniem będzie równie dobrze. Pamiętajmy, że to ciągle ręczniak z niespełna 20cm antenką.

Ogólnie radio oceniam pozytywnie. Na pewno nie nadaje się jako jedyne radio do używania w samochodzie lub tym bardziej na bazie, jednak jako „wycieczkowy gadżet” spełnia swoją rolę w 100 procentach. Jak tylko dojadą akumulatorki to postaram się o jakiś większy test.

Mam także dobrą wiadomość dla tych, którzy czekają na możliwość nasłuchiwania kanału 19 CB ze Zgierza w internecie! Antena boomerang już do mnie jedzie i mam na dzieję, że na niej nasłuch będzie odpalony już na dobre. Czekajcie na kolejny wpis!

Zgodnie z tradycją – nutka na dziś:

Za oknem pięknie świeci słońce, temperatura w słońcu przekracza 20 stopn… Niemalże lato! Czas więc wyjść z domu i rozruszać organizm przed prawdziwym upalnym latem. Rower przygotowany – wypucowany, nasmarowany, podokręcany gdzie trzeba. Brakuje tylko jednego… no tak. CB z domu nie zabiorę. Aby pozostawać „w kontakcie” musiałem kupić ręczniaka. I tak też się stało. Intek H-520 Plus to radiotelefon CB niewielkich rozmiarów, wykonany na przyzwoitym moim zdaniem poziomie.

Po krótkich testach (radio mam od wczoraj) działa OK. Rewelacji się nie spodziewałem, bo to nie RTX bazowy z 7 metrową anteną jednak jak na takie małe radyjko wszystko jest w porządku.

Niedługo wyjdę gdzieś w teren, będą fotki, będzie jakiś poważniejszy test. Na pewno pojawi się to wszystko na blogu. Zapraszam do obserwowania.

Nutka na dziś:

W większości przeważały ubrania i tzw. starocie. Skupiłem się jednak bardziej na rowerach (dla Narzeczonej) i jak wiadomo na radiach. Było kilka stoisk reklamujących się jako sklepy/serwisy CB. Jednak radiotelefonów nie było tam za dużo, raczej drobne elementy z dziedziny CB – różnego rodzaju wtyki itp. oraz nawigacje. Być może mało widziałem (było b. dużo ludzi), być może akurat na nic ciekawego nie trafiłem, ale zawiodłem się pod tym względem.

Jeżeli chodzi o rowery to na prawdę fajne były po około tysiąc złociszy. Zwykłe, jednak nie najgorsze to koszt około 400 zł, czyli OK. Niedługo pojedziemy tam z Ukochaną po rower i wreszcie będziemy mogli razem jeździć po okolicy. Przy okazji na pewno kupimy parę rzeczy codziennego użytku, bo jest tam naprawdę tanio w porównaniu do sklepów stacjonarnych. Nawet ubrania tam sprzedawane były dość sensowne i kto wie, może sobie coś tam kupię.

Po giełdzie samochodowej przyszedł czas na spacer po chyba najbardziej znanej ulicy w Łodzi – Piotrkowskiej. Korzystając z ładnej pogody przeszliśmy od ul. Piłsudskiego do Pl. Wolności, zahaczając o bar z kebabem. W drodze między Giełdą Samochodową a ul. Piotrkowską w oczy wpadła mi zaparkowana na stacji amerykańska ciężarówka Freightliner. Oczywiście nie mogłem przepuścić takiej perełki i w ruch poszedł aparat. Oto kilka zdjęć:

Z każdym wpisem będę także od dzisiaj dodawał piosenkę „na dziś”, czyli utwór, który w danym dniu towarzyszy mi dość często.

Z początku interesowały mnie przypadki, do których jeździł ojciec. Zdarzały się ciekawe, jak i śmieszne historie. Imponował mi fakt, że ratownicy medyczni potrafią uratować komuś życie. To tacy mali aniołowie, którzy nie dopuszczają do śmierci człowieka. Może trochę w tym przesady, ale naprawdę uważam że ten zawód jest jakimś darem.

Próbowałem ukończyć szkołę na tym kierunku, jednak bez powodzenia. Niestety materiał jaki trzeba przyswoić w krótkim czasie (3 semestry teorii) był dla mnie zbyt obszerny i najzwyczajniej nie dałem rady.

Jednak w czasie nauki poznałem wiele ciekawych rzeczy i zdobyłem praktyczne umiejętności udzielania pierwszej pomocy. Praktykę zdobywałem także podczas „wolontariatu” w łódzkim pogotowiu, gdzie pracuje mój tata. Wziął on mnie kilkunastokrotnie na swój dyżur i pokazał jak ta praca wygląda „od kuchni”. Poznałem środowisko oraz ćwiczyłem praktyczne umiejętności pod okiem specjalistów. Najciekawszy przypadek jaki zapamiętałem to pobicie młodego chłopaka w centrum miasta w samo południe oraz awantura rodzinna z pobiciem żony przez męża przy pomocy młotka. Wiele wizyt jednak było do pijanych lub starszych osób, którym skończyły się leki. Nie ma jednak się co dziwić, że pogotowie wciąż jeździ na takie wizyty. Wśród społeczeństwa istnieje przekonanie, że ambulans to przychodnia na kółkach, apteka i taxi w jednym.

Miałem także okazję zabezpieczać pod względem medycznym 7 Jarmark Wojewódzki w Łodzi. Było spokojnie – 2 pijane osoby, jedna pobita i jedna z urazem żeber (ktoś ją kopnął podczas tańca).

Przygoda z ratownictwem zakończyła się na pewnym etapie, jednak wciąż staram się śledzić to co się dzieje w branży. Wiedza zdobyta podczas tego okresu pozwala mi czuć się pewnie, jeżeli zaszłaby potrzeba pomocy osobie poszkodowanej. Wiem jak się zachować i myślę, że poradziłbym sobie w większości przypadków (oczywiście w miarę możliwości).

Nie ma jednak tego złego co by na dobre nie wyszło. 2 CB i tak raczej nie używałem. Skoro zostaje jedno radio to jeden zasilacz wystarczy. Skaner to była zabawa, chęć poznania czegoś nowego. Został jednak Jackson I i antena w piwnicy. Tego zestawu chyba się nigdy nie pozbędę.

Kupiłem w międzyczasie od kolegi 161CBF057 op. Rafi kabel antenowy RG-213, ponieważ likwiduje on powoli swoją stację (powód to przeprowadzka prawdopodobnie za granicę).

Dostałem także upragnione QSL-ki. 2 od 16GSZ005 op. Gregor oraz od 161GP005 op. Arek, który w czasie łączności przebywał w Holandii. Nie mam zapisanej tej łączności w mojej tabelce, ponieważ wtedy jeszcze nie myślałem poważnie o DX-owaniu. Znalazłem jednak zapiski z tego QSO w jakimś zeszycie. Karty QSL oczywiście zostały dodane do odpowiedniej zakładki – tutaj.

Moja osoba pojawiła się także w portalu wirtualnyzgierz.pl, jako dziennikarz-amator. Mam nadzieję, że dzięki moim artykułom (będę się starał pisać także o CB i transporcie) więcej ludzi zapozna się z tematem radiotelefonii i złapie bakcyla do śmielszego posługiwania się radiem (zacznie korzystać z innych kanałów niż „19″).